| De Friese kunstenaar Tjibbe Hooghiemstra (1957) reist graag. Zo vergaart hij beelden, die hij omzet in wonderlijke tekeningen en schilderijen. Als je goed kijkt naar die tekeningen dan zie je hier een boom, daar een stuk van een gebouw, verderop een vogel, een schip of een ondiep meer met een hoge lucht er boven. Maar dat is niet wat je ziet. Je ziet vlekken, tekens, constructies. Hooghiemstra doet helemaal geen verslag van zijn reizen. Hij noteert invallen, associaties en ideeën. Terwijl ze ontstaan, zingen ze zich los van de reis. Ze vormen een eigen wereld en spreken een eigen taal, los van de plek en het moment. Die tekens – vaak gemaakt op een gevonden snipper van een brief of op het schutblad van een oud boek - leiden een eigen leven en volgen hun eigen logica. Het zijn sporen vol woordeloze betekenissen die achter bleven op het papier. Er is geen vertaling voor deze beelden. Als een fluisterende echo van lang geleden voel je de adem van de natuur. Een reis begint. |
|
